A product of New York City and the excitement and turbulence of the
sixties, the New Swing Sextet made its professional debut performing in
the Singer Bowl at the last New York Worlds Fair in 1965. The band has
been a popular and innovative exponent of Latin jazz, salsa and pop
music for nearly four decades.
Killer Latin soul! This record is one of the hardest to find from the
late 60's boogaloo era, and it's a massive stormer filled with tasty
grooves! The band is small and tight, with a 2-sax frontline, for an
extra-soulful sound. Vocals are in English and Spanish, and the album
wails away like a siren out of control. Things kick off with the
organ-heavy instrumental, "Camel Walk" – then they leap into one of the
catchiest vocal numbers ever from Fania, the tasty "Afro-Shingaling" –
which starts with Ray Ramirez shouting "I just come from Africa – and I
learned to do the Shing-a-ling!" Other nice ones include "Chevere",
"Guajira", and "Creation" – but the whole thing's great!
Porfirio Antonio Jiménez Núñez (1928 - 2010) was a Venezuelan bandleader
with a Dominican heritage in the field of traditional Latin music like
salsa who took a few steps into Western funk and pop music during the
60s and 70s while retaining the obvious elements of a distinctive Latin
American sound. His fusion can only be described as an utterly hot and
spicy experience just as the title of this 1972 release tells you. Lush
brass arrangements, a carpet of poly rhythmical percussion patterns and
intriguing melodies hit you directly when you put this nugget onto your
turntable and let the needle sink down into the groove. Just in case you
are a proud owner of this record since 1972 or have a spare bundle of
Dollars in your pocket due to the fact that original copies already
fetch prices of 400,00 US$. Well, you have to decide if this collection
of salsa funk tunes is worth laying down so many bucks but now that we
hold a beautiful reissue in our hands it might be easier to check. I am
already out of my head grooving like a maniac through the waves of
rhythms and harmonies created by this collective of gifted musicians.
Some tunes contain vocals in their native tongue, Latin American Spanish
and these are the ones to get pretty close to what SANTANA had done
before. Best example is - Oye cómo va' which has been featured on
SANTANA's - Abraxas' album two years prior to the release of - Parilla
caliente'. All in all this could be watched as a kind of - exploito'
album to be sold in the bargain bins of department stores to a rather
ingenuous audience craving for some Latin funk and rock pleasure but all
in all the performances and sound are so vivid and passionate you will
soon forget about the initial purpose of this release and enjoy the rich
plate of musical colours Porfi Jiménez and his mates offer.By Deejay
Taste :
Phirpo Y Sus Caribes - Feliz porque regreso a casa
A stunning album from Orquesta Harlow – one of their wildest of the 60s,
and filled with delights! The record starts with this strange sound of
a train pulling into a station, then rolls into a massive boogaloo
groove that really sets the pace for the album – hitting hard with some
heavy percussion, and really pushing the group through a great blend of
English and Spanish language numbers! The whole thing's great – easily
one of the best by the group.
Pete Terrace challenges Pete Rodriguez for the title of "King Of The
Boogaloo" in this live set recorded at Chez Jose in New York! The
album's got a few tracks that say boogaloo, but which aren't – but
that's still ok with us, because the bulk of the set is a hard grooving
batch of uptempo groovers that would make anyone proud – and the
record's easily one of Pete's best from the 60s!
Goin Latin, and goin groovy too – thanks to some wonderful arrangements
from Chicago soul legend Richard Evans – who really helps Ramsey Lewis
open up his sound on the set! The format's less straight Latin than you
might expect from the title – and Evans brings in a bouncing, bassy
bottom that's still got a strongly American flavor – not really Latin
Soul, but something of a blend of Latin and bossa elements with some of
Evans' more soul-styled modes of the time! The mix of styles is really
great – Ramsey's Chicago groove taken a bit south of the border – and
tracks include the heavy smoker "Hey Mrs Jones", plus "Summer Samba",
"Free Again", "Blue Bongo", "Function At The Junction", "One Two Three",
"I'll Wait For You", and "Spanish Grease".
Groovy, YEAH! A very cool set of instrumental tracks, played by Cal on
vibes, with sweet 60s pop jazz arrangements by Benny Golson. This is
the kind of hip mix of styles that Verve did so well in the late 60s –
and it's got a whirlwind of influences (Latin, bossa, soul jazz), all
blending into a sweet mellow groove.
Fabulous latin soul jazz with Brazilian female vocals. "Quero ver de
perto" is soulful and might work on the dancefloor, and there's also the
groovy "Tomara que sim" and the jazzy "Afinal de contas".
This record invariably reminds one of those cut by stablemate Mongo
Santamaria. The important distinction between the two was that Mongo's
prowess pushed his band to excel and his often frightening charisma
demanded that they deliver the funk, forcing otherwise restrained jazz
musicians to play on the verge of falling apart. There's no such danger
here. While the music is certainly enjoyable, one can't help thinking
its just a little too polite to deliver on the promise of the title.
This group presents the same dilemma facing those who wish to listen to
the Modern Jazz Quartet: when one could listen to any record one wants,
why would one listen to this? The answer, unfortunately, isn't
forthcoming.
Για τους περισσότερους ο Sergio Mendes ήταν ο κορυφαίος Βραζιλιάνος καλλιτέχνης της δεκαετίας του '60. Τα Ι.ρ. του με το συγκρότημα του "BRASIL 66" ήταν συνήθως μέσα στα πέντε καλύτερα, στα charts της Αμερικής, παίζονταν από τους 'ποπ' ραδιοφωνικούς σταθμούς και έγινε ένας από τους δημοφιλέστερους μουσικούς στη Νότια Αμερική, με διεθνείς επιτυχίες, προσφέροντας στους ακροατές του ένα είδος jazz, easy listening και bossa nova ήχων. Γεννημένος στο Niteroi της Βραζιλίας, στις 11 Φεβρουαρίου του 1941, γιός ιατρού, άρχισε να ασχολείται με τη μουσική από τότε που ήταν ακόμη παιδί με σπουδές στο κλασσικό πιάνο. Ο Sergio Mendes ζούσε στο Rio de Janeiro και ήταν η αγάπη του για τη μουσική bossa nova που στα μέσα της δεκαετίας του '50, σε ηλικία 15 ετών τον έκανε να εγκαταλείψει τις κλασσικές σπουδές για χάρη της. Άρχισε να συνεργάζεται με διάφορους καλλιτέχνες του Rio όπου απορροφά το μουσικό ένζυμο κυρίως των Antonio Carlos Jobin και Astrud Gilberto.
Η φήμη του μεγάλωσε κατά τις επισκέψεις στη Βραζιλία των Αμερικάνων 'γιγάντων' της jazz, όπως Dizzy Gillespie, Charlie Byrd, Paul Winter, Roy Eldridge, Genz και Herbie Mann. Γίνεται ο ηγέτης της πρώτης του ουσιαστικά μπάντας με το όνομα The 'Sexteto Bossa Trio', με μέλη της πολλούς από τους επισκεπτόμενους μουσικούς. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την πρώτη του δισκογραφική εμπειρία το με τον τίτλο "Dance Moderno" κάτω από την ετικέτα της Philips. Από το ο Mendes έπαιζε στο Birdland της Νέας Υόρκης με τον Cannonball Adderley και μαζί την ίδια χρονιά ηχογράφησαν ένα album για λογαριασμό της Capitol. Οι πρώτες του δουλειές ήταν φανερά επηρεασμένες από τον Carlos Jobim, όπως για παράδειγμα, τα Ι.ρ. του "Bossa Nova York" και "Girl From Ipanema". Στην επίσκεψή του στη Νέα Υόρκη το 1964 γοητεύτηκε από τον τρόπο ζωής και το θεώρησε ιδανικό να μεταναστεύσει εκεί, αρχικά δουλεύοντας με τους Carlos Jobim και Art Farmer και στη συνέχεια δημιουργώντας τους "Brasil 65", την επόμενη ακριβώς χρονιά. Η μπάντα ηχογράφησε για την Capitol χωρίς να έχει την αναμενόμενη επιτυχία, ωστόσο το 1966 ο Mendes με την ορχήστρα του, μετονομασμένη πια σε 1 Brasil 66', συνάπτει συμβόλαιο με την Α&Μ Records οπότε και αναζωπυρώνεται το ενδιαφέρον του κοινού προς το πρόσωπο του. Η μπάντα, με την οποία ηχογραφούν πια για λογαριασμό της Α&Μ rec, αποτελείται από τους Sergio Mendes: πλήκτρα, φωνή, Bob Matthews: μπάσο, Jao Palma: τύμπανα, Jose Soares: μπάσο, στα φωνητικά ο Herb Alpert (συνιδιοκτήτης της Α&Μ) και Janis Hansen, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία παίζοντας ένα μίγμα ελαφριάς' jazz με bossa nova στηριζόμενο πάνω στις λαϊκές Βραζιλιάνικες μελωδίες.
Το πρώτο του album στηρίχτηκε στο 'εθνικό' "Mas Que Nada" με την
προβλεπόμενη επιτυχία. Το δεύτερο Ι.ρ. με τίτλο "EQUINOX" περιείχε τα
'Night and Day', 'Constant Rain (Chove Chuva), και 'For Me' τα οποία
έγιναν πολύ αγαπητά από το κοινό, ενώ στο τρίτο "Look Around" δεσπόζει η
διασκευή στο ' With a Little Help From My Friends' των Beatles χωρίς να
παραβλέπουμε τα'The Look of Love','The Frog' και φυσικά το ομώνυμο'Look
Around'. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έκανε και μερικές
ηχογραφήσεις για λογαριασμό της Atlantic Records, ξεχωριστά απ' αυτές
της Α&Μ, στοχεύοντας στο 'ελαφρύ' ακροατήριο της jazz! Σ' αυτές τις
ηχογραφήσεις είχε κάποιες συνεργασίες με τους Carlos Jobim, Art Woods,
Hubert Laws και Charlie Fisher οι οποίες ποτέ δεν προσέλκυσαν το
ενδιαφέρον του κοινού ή δεν είχαν τις ανάλογες πωλήσεις όπως οι
ηχογραφήσεις του με τους "Brasil 66".0 Sergio 'περπάτησε' επιτυχώς σε
μια λεπτή γραμμή μεταξύ των διεθνών και εσωτερικών ακροατηρίων από τις
αρχές της δεκαετίας του '60 μέχρι και το τέλος της, χωρίς να
απογοητεύσει κανέναν.
Φάνηκε όμως να χάνει τη δημοτικότητά του με τη στροφή της δεκαετίας και τα δύο Ι.ρ. του "Stillness" και "Stephen Stills", βασισμένα σε folk παραδοσιακούς Βραζιλιά νικους ήχους, αποτυγχά νουν να κάνουν οποιαδή ποτε εντύπωση στους ακροατές του αλλά και στα αμερικάνικα charts. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μετακινηθεί στη μικρότερης εμβέλειας δισκογραφική εταιρία Bell Records, το 1973 και στη συνέχεια στην Electra Rec όπου και θα ηχογραφήσει το πρώτο του επίσημο solo album. Οι δισκογραφικές δου λειές του συνεχίζονται και κατά τις δεκαετίες του 70 και '80, ποτέ όμως με ! την ίδια επιτυχία που γνώρισε στα sixties κι αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι σχεδόν όλος ο κατάλογος της Α&Μ και αρκετές από τις δουλειές του στην Atlantic έχουν επανεκδοθεί όχι μόνο σε Ευρώπη και Αμερική αλλά ακόμη και στην Ιαπωνία.
Taste :
Sergio Mendes & Brasil '66 - For What It's Worth
Sergio Mendes & Brasil '66 - With a Little Help From My Friends
Black Sugar, the brainchild of Victor "Coco" Salazar and Miguel "Chino" Figueroa, was formed in 1969 under the name Los Far Fen, mainly because the group had a Farfisa and a Fender amplifiers as their only electronic amplification equipment.
In 1970 the group was given the name of Black Sugar by Jaime Delgado Aparicio, a jazz piano player and arranger that at the time was the artistic director of Sono Radio, a Peruvian label.
Delgado Aparicio, recognizing the talent of the young musicians, gave the group an opportunity to record a long play in 1971. Original compositions like "Too Late", "Viajecito" and "The Looser" made this LP an immediate best seller. Black Sugar "Black Sugar" was sold in all South America and there was a release of the LP in USA by a Miami based label.
The success of Black Sugar was not due to luck or marketing.Their members were some of the finest , if not the best, young musician from Peru. The arranger, "Coco" Salazar was also a fantastic guitar player; Miguel "Chino" Figueroa was the composer of almost all the original songs by Black Sugar, besides playing keyboards, he was also an inspired organ player; Jose Cruz was one of the most promising young jazz drummers; it is hard not to mention the rest of the musicians, players like Roberto Valdez, Luis Calixto, Antonio Ginocchio, etc... deserve an extensive description of their abilities.
The last musician I want to mention is Coco Lagos, king of Latin Percussion in Peru in the 70’ s, his playing is featured in all the songs. Black Sugar recorded a second LP in 1972 and their last recording, one 45 rpm in 1978. The second LP features more original composition than the first one, also the playing and the soloing show musical maturity. Tracks like : Fuego, Kathy, Checan, All your Love , the beautiful arrangement to Stevie Wonder "Don’ t You Worry About a Thing", etc....make this LP a jewel. By Lazauras Audio Products.
A tripped-out batch of tracks from Brazil! These guys mix together a
bit of funk, a bit of psych, and touches of Jorge Ben-like soul – into a
blend that's really groovy all the way through, and which will be sure
to please any fan of the Samba Soul groove! Jorge Ben's influence is
all over the set – filtered through some garagey production that makes
the tracks sound rawer than any of Ben's own work, and which give the
guitars a nice fuzzed out edge.
A killer album of hard instrumental Latin soul tracks – one of the few
albums ever done by funky reed player Mauricio Smith! On the set, Smith
plays flute, alto, and soprano sax – and the record's filled with short
little groovers that have a nice choppy sound, and lots of heavy conga
work by Marcelino Valdes and Victor Pantoja!
Other instrumentation
includes organ, trumpet, and guitar – blasting out with some really mad
rhythms, and very much in keeping with the crazy 60s work of Joe Cain,
who arranged the whole thing. The album's got a sound that's very much
in keeping with it's funky ghetto cover.
Ultra rare Boogaloo funk LP recorded by the Paris based Cuban maestro
"hey hey hey si senor", "poema" "clave maraca y bongo". You can find a
"Boottleg" reissue of this LP, with a great sound mastering .
" Raoul Zequiera was born in Havana, it grew in the music and the
cuban history. he studies architecture in Paris and join the group of
Stephan Grappeli.
Maestro in Latin rates/rhythms afro, he collaborate with Lalo Schiffrin,
Perez Prado, Machito and Xavier Cugat. Famous boogaloo arranger with
fabulous sauce "Latin soul".
Leader of the most considered jazz bands, it is in France that it chooses to produce a 30cm in order to introduce the boogaloo.
The hit was a one-off, a fluke, but what a boon. It has had a steady life in the whisperings of DJs for the past three-plus decades and is oft-sampled in both dance music and hip-hop circles. As an album, Jungle Fever is a revelation. While their single is the stuff of legend, the album in some ways places it in its rightful place at the end of the disc. Dusty Groove, with their impeccable good taste as both a record store and as a label, reissued this baby on CD and let the rest of us in on the secret. This is one wild, unusual, infectious set of Latin funk with killer horns that play against the rhythms, in some cases, and vocals that seemingly come from Latin music's past and are at odds with the more contemporary grooves being laid down by the band. According to the liners, this is because of Will Albimoor, the group's arranger and new composer (mostly under the nom de plume Bill Ador). Though some songs remain from the Gomez repertoire, they have been radically altered in terms of contrapuntal polyrhythms, strange key signatures, and weird fills by the horns, vocals, and piano. And there are mad loads of drums; they are everywhere, breaking, slipping, twisting, turning, spiking and hovering about these tunes. Checkout "Un Rayo del Sol," for the great drum breaks, or the smooth vocals with the razor wire electric guitars and horns in "Cha Ka Cha," with Sergio Mendes
like choruses blended with weird Latin soul cadences.
"Yo Soy Cubano," is as pure a rhumba as one is likely to hear anywhere -- until the choruses -- and one hears the odd harmonic structure written in between the guitar and piano. Then there's the tough, barroom cha cha of "Ay Mulata" and the seamless, nearly psychedelic mambo-meets-samba that is "El Canyon Rojo," with bits and pieces of a spaghetti western soundtrack thrown in just to stretch the listener's brain a little further. This disc is not some insider avant-garde joke; there is no irony here. The playing is sincere, innovative, and breaks an intentional sweat. It's no academic exercise made by studio hacks. It's as accessible an early Latin-styled funk recording as one is likely to find. It's only after repeated listens that the quark strangeness in its mix sets in, but that doesn't detract from the listening -- and dancing -- experience. There is also a beautiful cha cha reading of Earle Hagen's classic standard "Harlem Nocturne" with a funky bassline and tight guitar break. Here again, the horns' contrapuntal arrangement adds an even deeper element of mystery to the well-known noir-ish tune, while keeping it firmly in a danceable groove, especially in the middle eight. When one gets to the title track at the end, it's almost superfluous; the set is so delightfully, joyous, sophisticated and hip, "Jungle Fever" is just some naughty, nasty, icing on this exotic cake. As an album, Jungle Fever is singular, not only for its origins, but also for its achievement as music. Its endurance is well-deserved: this is a finger-popping, hip-twitching classic
Οι “Zu Zu Blues Band" έρχονται μ' αυτό το single, από
την Νέα Ορλεάνη ηχογραφημένο to
1965 σtο label tns Α&Μ.
O
άνθρωπος ο οποίος κρύβετε πίσω τους είναι ο Mac Rebennack που μερικά χρόνια
αργότερα μεγαλούργησε με τους Funkadelic, πίσω από το όνομα, Dr. John! Στα μέσα
τις δεκαετίας του '60 το ανήσυχο πνεύμα του τον οδηγεί στη δημιουργία κανα δυο
σχημάτων στην ευρύτερη περιοχή της Νέας Ορλεάνης. Εκτος από τους "Zu Zu Band", που μας απασχολούν εδώ
, ηγείται και των "Morgus& The Three Ghouls". Κατά βάση είναι
μπάντες που αποτελούνται από φίλους που
εδρεύουν στη γύρω περιοχή και τους αρέσει να παίζουν. Στους "Zu Zu Band" είχε την τύχη να έχει
μια από τις χαρισματικότερες φωνέςκαι
αυτός δεν είναι άλλος από τον Jessie
Hill. Είναι οι Herb Alpert και Sergio Mendes που τους ανακαλύπτουν και
συμφωνούν μαζί τους για τη για την έκδοση του παρόντος 7’’.
Εδώ ο Dr. Johnπαίζει τα περισσότερα όργανα και στη
φωνή, της πρωτης πλευράς ο αξεπέραστος Jessie Hill.To "Zu Zu Man", τηs πρώτης πλευράς, ίσωςο φρενήρης ρυθμός του, τα πνευστά, τα voodoo vocals, τα κοφτά
breaks να το κατατάσσουν σ τα most in-demand' singles της Northern Soul χωρίς
το κομμάτι να είναι. Στην άλλη πλευρά το
"Side Show" ένα instro αριστούργημα, κάπως πιο απαλό . Κι εδώ βέβαια δεν του λείπει ο
ρυθμός, τα πλήκτρα, που η συνοδεία φλάουτου το κάνουν να μας θυμίζει Εγγλέζικη
μπάντα από τα μέσα τns δεκαετίας.
Οι Los Angeles Negro σχηματίζονται
το 1968 στο San Carlos της Χιλής. Η αρχική
σύνθεση της μπάντας ήταν οι Germaín de
la Fuente τραγούδι, Mario Gutiérrez κιθάρα ,
Jorge González πλήκτρα, Miguel Ángel "Nano"
Concha μπάσο και Luis Ortiz ντραμς.
Η μουσική τους είναι
ένα μείγμα από ψυχεδελική funk,bolero και
pop, γνωστό στη Χιλή όλο αυτό το μείγμα
ως Balada rockmántica.
Τον Ιούνιο του 1968 μετά
από έναν τοπικό διαγωνισμό συγκροτημάτων
κερδίζουν το πρώτο βραβείο και ηχογραφούν
το πρώτο τους 45's "Porque Te Quiero",αυτό
κέρδισε την προσοχή των εκπροσώπων της
Odeon Records Χιλής, προτρέποντας όμως τα δύο
από τα τέσσερα μέλη του συγκροτήματος
να γράψουν ένα άλμπουμ.
Τελικά τα
δύο από τα τέσσερα μέλη με ακόμα
τρεις studio μουσικούς κυκλοφορούν το 1969
το "Porque Te Quiero" και σαρώνει όλοι
την λατινική Αμερική.
Οι Los Angeles Negros έχουν
αρκετά μεγάλη δισκογραφία που ξεκινάει
από το 1969 ως και το 2003!! Φυσικά όπως
συμβαίνει πάντα η αρχική σύνθεση της
μπάντας έχει αλλάξει πάρα πολλές φορές.
Σημαντικό όμως
είναι πως απ την δισκογραφία 1969-70
σημερινοί μουσικοί, παραγωγοί , dj's έχουν
χρησιμοποιήσει samples απ τα τραγούδια
τους όπως οι Funkdoobiest,
Damian
Marley, Beastie
Boys, Jay-Z
και άλλοι.
Taste :
.jpg)
