1979 Λίγο πριν την ίδρυση των θρυλικών Lumbago και για ένα μικρό διάστημα παράλληλα
με αυτούς ο Θανάσης Ζλατάνος είχε δημιουργήσει μια πολυεθνική μπάντα με εξαίρετους
μουσικούς την οποία ονόμασε Medusa.
Ένα κράμα rock - jazz - funk που έγινε ιδιαίτερα αγαπητό στο μικρό χρόνο παρουσίας
του στο Όσλο της Νορβηγίας.
Ο τραγουδιστής John Dunne απο Ιρλανδία έβγαζε τα προς τα ζειν σαν μουσικός του δρόμου , όπου και τον άκουσε ο Θανάσης και μαγεύτηκε απ την φωνή με τις Van Morisson καταβολές. Έπαιξαν για ένα μικρο διάστημα μαζί και λίγο αργότερα προστέθηκαν οι Per Sveinsson Νορβηγός στο μπάσο, ο Luis Gambolini Αργεντινός στα ντραμς και ο Νορβηγός Bengt Jensen στα πλήκτρα.
Οι ηχογραφήσεις έγιναν στο στούντιο που εργαζόταν ο Sveinsson σαν ηχολήπτης το 1979.
Trefiton was responsible for the extremely rare albums by Lightshine.
Sundenfall II and Franz Bontgen. One of the tracks had been included in
the CD compilation : " Obscured By Krauts - Another One Way Ticket Into
The Abyss Ov Thee Unexplored Teutonic Underground 1968 – 1974", while
original vinyl copies goes for much more than 100 euros.
Seffil was a quartet consisting of 3 Greeks expatriates in Germany and 1
German native guitarist. Little is known for the band. Raw and
energetic underground band with tinges of psych and garage rock, in
times reminiscent of Americans Shadrack Chameleon and BOA (without the
organist).
Ένα απ τα χθεσινά diggin στο Patras Vinyllium 8ήταν αυτό το "ξεχασμένο" άλμπουμ του 1970 στην Λύρα. Γιάννης Πουλόπουλος, Μαρία Δουράκη, Γιάννης Θωμόπουλος – Μαρία (14 Τραγούδια). Ένα άλμπουμ "σκοτεινό" στιχουργικά, με τον Νίκο Λαυράνο στην ενορχήστρωση (με το ψευδώνυμο όμως Νίκος Σκέμπρης) και με μια μπάντα από πίσω να σπέρνει ανέμους και να θερίζει θύελλες. Hammond ,drum breaks, φλάουτα , μπασαδούρα που "πονάει" το γούφερ , wah wah , fuzz, τα χει όλα! Απ τις 8 το πρωί στο repeat και με rip 4 τραγούδια για download να στολίζουν το Spychedelic Sally.
O Έλληνας «Σινάτρα» του θρυλικού συγκροτήματος “The Forminx”της δεκαετίας ’60 βρέθηκε νεκρός σε προχωρημένη σήψη στο διαμέρισμα του στη Πλατεία Βικτωρίας.
Μετά από δεκαπέντε ολόκληρες μέρες, και λόγω της έντονης
δυσοσμίας, το πτώμα του Τάσου Παπασταμάτη, πρώην συνεργάτη των Βαγγέλη
Παπαθανασίου και Νίκου Μαστοράκη, ανακάλυψε ο διαχειριστής της
πολυκατοικίας που διέμενε ο τραγουδιστής.
Το πρώτο συντριπτικό hit τους (το «Jeronimo Yanka») ξεκίνησε σαν
χορευτικό παραλήρημα στις αρχές του 1965 και έγινε χρυσό 45αράκι μέσα σε
μία εβδομάδα. Ο λόγος για τους “The Forminx” το γκρουπ που έριξε τον
σπόρο για την έκρηξη των συγκροτημάτων στην εγχώρια σκηνή. Με το θρυλικό
αυτό γκρουπ ξεκίνησαν ουσιαστικά τα πάντα στην ελληνική ποπ σκηνή και ο
θόρυβος της τεράστιας επιτυχίας τους έβαλε τα θεμέλια στη συνέχεια για
τη δημιουργία εκατοντάδων συνόλων στην χώρα.
Ήταν το σχήμα, από το οποίο ξεκίνησε την καριέρα του ο
πασίγνωστος keyboard-ίστας και συνθέτης Βαγγέλης Παπαθανασίου. Το 1964
αναλαμβάνει το μανατζάρισμα των “The Forminx” ο Νίκος Μαστοράκης ,ο
οποίος εκτός από στιχουργός των τραγουδιών τους, σύντομα τους
αναδεικνύει ως το δημοφιλέστερο συγκρότημα της εποχής. Ο δημοφιλής
τραγουδιστής τους Τάσος Παπασταμάτης, όταν διαλύθηκε το γκρουπ
ακολούθησε σόλο καριέρα ηχογραφώντας μάλιστα και ένα 45άρι το 1966 με
το τραγούδι του Φρανκ Σινάτρα «Stranger in the night». Η ανεπανάληπτη
ερμηνεία του τον…έχρισε στους καλλιτεχνικούς κύκλους ως τον Έλληνα
Σινάτρα.
Που να φανταζόταν οι αμέτρητοι θαυμαστές του πως σαράντα τέσσερα
χρόνια θα είχε αυτή την τραγική κατάληξη σε ένα μικρό διαμέρισμα στον
έκτο όροφο της οδού Αριστοτέλους στο κέντρο της Αθήνας.
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΚΑΒΡΙΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ
Μεσημέρι Τρίτης στην πολυκατοικία που διέμενε τα τελευταία σχεδόν
πενήντα χρόνια ως ενοικιαστής ο τραγουδιστής Τάσος Παπασταμάτης και οι
έντονη δυσοσμία τρυπάει κυριολεκτικά την μύτη των γειτόνων του. Μετά από
εκκλήσεις των συνιδιοκτητών και ενοίκων ο διαχειριστής καλεί τον
ιδιοκτήτη του διαμερίσματος ,που φιλοξενούσε το μέλος των “The Forminx”,
να ανοίξει την πόρτα γιατί οι δυσάρεστες οσμές ανάβλυζαν από το
εσωτερικό του.
Έμειναν εμβρόντητοι μπροστά στο αποκρουστικό θέαμα που
αντίκρισαν. Ο Τάσος Παπασταμάτης νεκρός και η σορός του σε κατάσταση
προχωρημένης σήψης… Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση πρέπει ο
διάσημος τραγουδιστής να «έφυγε» από φυσικά αίτια τουλάχιστον πριν
δεκαπέντε ημέρες. Ο 72χρονος τραγουδιστής τα τελευταία είκοσι χρόνια
επέλεξε την πλήρη απομόνωση και πέθανε αβοήθητος καταλήγοντας σε ένα
μαραθώνιο για την ανακάλυψη των στενών συγγενών του. Ήταν μάλιστα τόσο
δύσκολος ο εντοπισμός ανθρώπων του οικογενειακού του περιβάλλοντος που
χρειάστηκε η συνδρομή του ιδιωτικού ερευνητή Σωκράτη Στρατή για να
βρεθεί κάποιος συγγενείς να υπογράψει για να παραλάβει την σορό του! 24/7/2010 By newsit.gr
Taste :
The Forminx feat. Τάσος Παπασταμάτης - Our Last September
Background (Electric Looser) cover By Katerina OhMy
Track List : 1 Bagatelle - Everybody Knows 2 Choir - When You Were With Me 3 The Lost - Everybody Knows (Version1) 4 Little John and the Monks - Black Winds 5 The Gonn - Death Of An Angel 6 Olympians - Hopeless Endless Way 7 The Knight Riders - I Don't Know 8 The Carrols Mood - What You're Doing To Me 9 The Basement Wall - Never Existed 10 We The People - In The Past 11 Kak - Trieulogy
Από τις αρχές τις δεκαετίας του 70 ως και το 2000 στη Ελλάδα
γυρίστηκαν περισσότερες από 250 πορνογραφικές ταινίες. Οι περισσότερες ήταν “μαλακές”
στις οποίες βλέπαμε να πρωταγωνιστούνγνωστά ονόματα ηθοποιών του εμπορικού σινεμά και σχεδόν το ένα τέταρτο
από αυτές ήταν οι “σκληρές” με αγνώστους
μάγκες και άσημες μόρτισσες όπου χρησιμοποιούσαν ψευδώνυμα. Υπήρξαν δε χρονιές
που οι ταινίες αυτές αποτελούσαν τη πλειοψηφία τις εγχώριας κινηματογραφικής
παραγωγής. Ένα παράδειγμα26 απ τις 38
ταινίες που κυκλοφορήσαν την περίοδο 75-76ήταν τέτοιες , ενώ δεν έλειψαν οι περιπτώσεις που ανέβηκαν μέχρι την
δεύτερη θέση του πίνακα των εμπορικότερων ταινιών της χρονιάς , με διαφορά
μόλις 11 χιλιάδες εισιτήρια απ το καλλιτεχνικό Χάππυ Νταίη που την περίοδο
76-77 βρισκόταν στηνπρώτη θέση.
Αυτό που πάντα μου προκαλούσε έκπληξη, ήταν το soundtrackη
το scoreσ αυτές τις ταινίες. Προσωπικά εγώ τα χωρίζω σε τρεις
κατηγορίες.
H
πρώτη είναι τα soundtracksταινιών που είδαν το φως της δημοσιότητας μέσα από επίσημες
κυκλοφορίες. Το “Αγκίστρι” η “Αναζήτηση”το “Σπίτι στους βράχους”το “Κυνηγημένοι
εραστές” “Τα παιδιά των λουλουδιών” “Εκείνο Το Καλοκαίρι” ‘Κατήφορος” "Οργια στην Κερκυρα"η κάποια κομμάτια σε συλλογές από την “Γυναικοκρατία”
“Ίλιγγος” “Εγωισμός” “Μεγάλος έρωτας” και
άλλα.
Μια δεύτερη κατηγορία είναι αυτά τα soundtracksπου
ποτέ δεν είδαν το φως της δημοσιότητας είτε γιατί δεν ενδιέφεραν κανέναν, είτε
γιατί χάθηκαν, είτε γιατί πάνω στις ταινίεςγραφτήκαν άλλα. Ελπίζω κάποια στιγμή να βρεθούν (ότι μπορεί να βρεθεί)
και να κυκλοφορήσουν.Κάποια από αυτά
είναι τα “Διαμάντια στο γυμνό σου σώμα” “Κάνε με δική σου” “Το Κορίτσι και το
άλογο”, “ Μαύρη Αφροδίτη ” με
πρωταγωνίστρια την Ιταλίδα τρανςέξουαλ Ατζίτα Γουίλσον και με soundtrack (κατηγορίας Εκείνο Το Καλοκαίρι) γραμμένο από τον Γιάννη Σπανό (αυτό θέλει ένα ψάξιμο
αν τελικά ο Σπανός είχε γράψει το soundtrackη δεν ήταν “δανικά”τα κομμάτια που ακούγονται) το “Νησίτης Αμαρτίας” με την μουσική του Γιώργου Κριμιζάκη κ.α.
Η τρίτη κατηγορία είναι τoscoreη αλλιώς η μουσική επιμέλεια.Νομίζω ότι αυτή η κατηγορία κερδίζει κατά
κράτος τις δυο παραπάνω .Έτσι λοιπόν
καλούνταν ο μουσικός επιμελητής (μπορούσε να ήταν ο οποιοδήποτε από την ομάδα
παραγωγής)να ντύσειμε ότι μουσική ήθελε
την ταινία φτάνει μόνο η μουσική να ανταποκρινόταν στις αντίστοιχες σκηνές
(φαντάζομαι) και στο περιεχόμενο αυτών. Φυσικά δεν ήταν πάντα πετυχημένες.
Για παράδειγμα στην ταινία “Ανώμαλοι έρωτες στη Σαντορίνη” σε
μια καυτή σκηνή στην ακροθαλασσιά ακούς “Poussez - Come on and do it” η στο “Γυναίκες που ζητούσαν τον έρωτα” σε
σωστή σκηνή ακούς το LonelyDaysτου PaulMauriat.
Στο “Έξι διεστραμμένες ζητούν δολοφόνο” η Σπάθη μαστιγώνει την Αντα
Βαρθολομαίου υπό τους ήχους του “AnnieBelle” (FrancoBixio)
και σε πιάνουν γέλια . Στο“Οι νονοί της
νύχτας” σε καυτή ερωτική σκηνή ακούς “OliverSain - GoinBackToMemphis”
η στην αγαπημένη μου “Νεφέλη” ξεκινάει με το βασικό θέμα απ την ταινία “Τα
παιδιά του Διαβόλου” με την φωνή τηςΜίλλη Κάραλη για να συνεχίσει παρακάτω με μιαφοβερή loungeκιθαριστική διασκευή στο κομμάτι “Το
παλιό ρολόι”που τραγούδησε ο Γιάννης Καλατζής.
Είναι τόσα πολλά που μπορώ να γράφω σελίδες ολόκληρες.
Η αφορμή για το ψάξιμο στο “Μέλι το κορμί της” ήταν ότι το βασικό
θέμα της ταινίας είναι το “EvenIfYou’reNotTheFirstOne” (το οποίο είχα στην δισκοθήκη μου) από την
ταινία “LosAmigos”
1973. Στην Ελλάδα παίχτηκε με τον τίτλο “Το Πέμπτο Έγκλημα” σε σκηνοθεσία του Πάολο
Καβάρα και την μουσική του Daniele Patucchi . Την μουσική είχε επιμεληθεί (όχι μόνο
για αυτήν την ταινία) ο γνωστός σκηνοθέτηςΒαγγέλης Φουρνιστάκης, ο οποίος υπήρξε
ιδιοκτήτης της εταιρίας παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών & βιντεοταινιών "Ανδρομέδα
Φιλμ" .
Το… “Μέλι το κορμί της” η με τον δεύτερο τίτλο “Παράλογοι
Πόθοι” 1975(σκηνοθεσία Ηλία Μυλωνάκου και
παραγωγής “Ανδρομέδα Φιλμ") , είναιη μοναδική φιλμική υπεράσπιση του Μυλωνάκου, για τηνγυναικεία ομοφυλοφιλία , έστω κι αν ο λόγος
της διέπεται από την συντηρητική ηθική του 70,που δεν επιτρέπει στις δυο
ηρωίδες (Τίνα Σπάθη και Μάγδα Μακρή) να δουν τον ερώτα τουςνα ανθίζει. Είχαμε βέβαια προγενέστερη, αντίστοιχης
υπόθεσης τον “Λεσβιακός Αύγουστος” 1974
η αλλιώς “Οι Λύκαινες” τουΕρρίκου
Ανδρέου, αλλά αυτό είναι μια άλλη ενδιαφέρουσα ιστορία που θα την πούμε κάποια
άλλη στιγμή.
Από κει και πέρα για μένα, ξεκινά μια πραγματική περιπέτεια
με ώρες ψαξίματος και ακροάσεων μέχρι να φτάσω (ενάμιση χρόνο μετά), στην ολοκλήρωση
αυτού του score. Ελπίζω
να το απολαύσετε! Καλή ακρόαση!
Σημείωση 1 : Οι τίτλοι των κομματιών είναι δικιάς μου
εμπνεύσεως.
Σημείωση 2 : Υπάρχει
μέσα στο scoreκαι ένας Armando Trovajoli με το κομμάτι “MoonOverParaggi” (ο δικός μου τίτλος “The
Foor”) το οποίο μπήκε στην ταινία “Luna di miele in tre” του 1976.
Σημείωση 3 : Το
κομμάτι “Club Background Source” δεν περιέχεται στην ταινία.
Υπάρχουν τραγούδια που όσες φορές κι αν τα ακούσω πάντα θα με
συγκινούν.Έτσι και μ αυτό!Δεν ξέρω αν είναι η μπασογραμμή η φωνή της
Καίτης οι στίχοι της Σώτια Τσώτου ή ενορχήστρωση του Κριμιζάκη.Σίγουρα
είναι ένα απ τα 10-15 αγαπημένα μου ελληνικά τραγούδια.Ηχογραφημένο το
1971 ο δίσκος Φωτογραφίες ήταν η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Γιώργου
Κριμιζάκη.Την ίδια χρόνια το Ε! Ψιτ το τραγουδά η ηθοποιός Δώρα Σιτζάνη
στην ταινία ''Αγάπησα ένα αλήτη'' σε σκηνοθεσία Απόστολου Τεγόπουλου με
διαφοροποιημένους τους στίχους.Φυσικά δεν συγκρίνεται η φωνή της Σιτζάνη
με την φωνή της Χωματά που σου σκίζει την καρδιά.
Το 1973 ο Κώστας Τουρνάς ηχογραφεί το δεύτερο προσωπικό του albumμε τον τίτλο
“Αστρόνειρα”. Οι επιρροές του απο το “ZiggyStardust” του DavidBowieήταν αρκετά εμφανείς από
το εξώφυλλο του δίσκου μέχρι και το περιεχόμενο του. Η θεματολογία του παρέπεμπε
σε αστρικές αναφορές και μελλοντικές προφητείες γύρο απ την τύχη του πλανήτη ενώ
το κομμάτι “Η Μηχανή του Χρόνου” μέσα απ αυτό επιλέχθηκε για να αποτελέσει το παρθενικό
του σόλο single. Το “Αστρόνειρα”
αλλά και το πρώτο προσωπικό του albumμε τον τίτλο “Απέραντα Χωράφια” θεωρούνται φωτεινά ορόσημα
για το εγχώριο ροκ και απαραίτητα για κάθε σοβαρή δισκοθήκη.
Όταν είσαι στον χώρο του θεάματος-ακροάματος πάνω από τριάντα χρόνια,
όταν στην αρχή της καριέρας σου είχες χαρακτηρισθεί το «τρομερό παιδί» των
(ελληνικών) σόου-μπίζνες όταν στην εποχή της βασιλείας της ιδιωτικής τηλεόρασης
είχες διαπρέψει μπροστά και πίσω από την κάμερα, φτάνοντας στο σημείο να
σφετεριστείς ένα πετυχημένο αμερικανικό sitcom και να το μετατρέψεις σε «δική
σου» κωμω¬δία καταστάσεων, θα ήταν αδύνατο να μην είχες διαπρέψεις σε αυτό που
οι ξένοι ονομάζουν exploitation film.
Ο λόγος, φυσικά, για τον Νίκο Μαστοράκη,
ο οποίος, μετά «Το κορίτσι βόμβα» (η γαλανομάτα Μαρία Αλιφερη, άβουλη μαριονέτα
στα χέρια της Ανατολικογερμανίδας κατασκόπου Τζέσικα Ντάμπλιν προστατεύεται από
τους αεικίνητους και διόλου νωθρούς ζιγκολό Χρήστο Νομικό και Πάερ Γουίντερ),
υπέγραψε αυτό το τολμηρό για την εποχή του θρίλερ τρόμου, με πρωταγωνιστές δύο αδέλφια
και εραστές.
Θέλοντας να ξεφύγουν από τον Άγγλο αστυνομικό Φόστερ (Τζέραρντ
Γκόναλονς), που τους καταδιώκει για μια σειρά εγκλημάτων τους, ο Κρίστοφερ
(Μπομπ Μπέλινγκ) και η Σέλια (Τζέιν Ράιολ) έρχονται στη Μύκονο, αποφασισμένοι
να επαναφέρουν στο νησί την αρχική του αθωότητα, αυτήν που του στέρησαν οι
–κατ' αυτούς- διεφθαρμένοι κάτοικοι του.
Μία νεαρή ζωγράφος, ένας ομοφυλόφιλος (Ρέι Ρίτσαρντσον) και ο εραστής του, μια
πλούσια νυμφομανής (Τζέσικα Ντάμπλιν) μία τοξικομανής λεσβία σερβιτόρα (Τζέσικα
Μακ Κονελ) δύο χίπις και φυσικά, ο ίδιος ο Φόστερ συγκαταλέγονται ανάμενα στο
θύματά τους. Η Σέλια και ο Κριστοφερ τους σκοτώνουν όλους εν ψυχρώ, με
διάφορους τρόπους : τους φυτεύουν μία σφαίρα στο κεφάλι, τους σφάζουν με σπαθί,
τους βάζουν φωτιά με σπρέι, τους καρφώνουν με τσιγκέλι , τους αποκεφαλίζουν με
το πιρούνι μιας μπουλντόζας. Όταν η αστυνομία τους υποψιάζεται, φεύγουν στα
ορεινά και βρίσκουν καταφύγιο στη μάντρα ενός βοσκού (Νίκος Τσαχιρίδης), που
πετά τον Κρίστοφερ σ’ έναν λάκκο με ασβέστη και βιάζει την αδελφή του. Η βροχή
που πιάνει ενεργοποιεί τον ασβέστη και οι ηδονικοί αναστεναγμοί της Σέλιας
αναμιγνύονται με τα ουρλιαχτά του Κρίστοφερ, που σιγοκαίγεται!Η ανάμειξη των ερωτικών εικόνων (που
περιορίζονται στις προ και μετασυνουσιακές στιγμές) και των μοτίβων διαστροφής
(ο ηδονοβλεπτισμός των δύο πρωταγωνιστών, η εκστρατεία του Κρίστοφερ ενάντια
στους τοξικομανείς, τους ομοφυλόφιλους, τις λεσβίες και κάθε γυναίκα ελευθερίων
ηθών) με την απροκάλυπτη βία (την ωμότητα των τρόπων εκτέλεσης των –
διεφθαρμένων - κατοίκων του νησιού ), συνθέτουν μια σχεδόν σαδιστική
τοιχογραφία, με ερεθιστική εικονογραφία και φρικτά φονικά.
Ωστόσο, στην
αποφασιστικότητα του νεαρού να εξοντώσει τους παραβάτες της ηθικής (συχνά υπό
το άγρυπνο βλέμμα της αδερφής του),αντανακλάται ο σεξισμός του σκηνοθέτη που παραμένει ζωντανός ακόμα και
μετά την πικρά ειρωνική, κυνική και συνάμα ευτυχή κατάληξη.
