Απ την Cleo Laine να τραγουδά All Gone για την ταινία του
Joseph Losey “Ο Υπηρέτης”,στις “Ομπρέλες του Χερβούργου” Vic Dana“I Will Wait For You”, στον Cole Porter “Julie London - So in Love” στηνBlossom Dearie “Lonely Town”, στην Billie Holiday“Stormy Weather” και μετά στην Καλιφόρνια, στο νέο-νουάρτου Robert Altman“The Long Goodbye” John Williams - Jack
Sheldon (vocal ), στον Howard Blake“The New Sounds - Night Tapestry
(Largo)”, στον Claude
Nougaro“Le Cinema”, στον Serge Gainsbourg “Angoisse” από
την ρομαντική κωμωδίατου Jacques Doniol
Valcroze “L'eau À La
Bouche”, στην Ζυρίχημε την Elsie Bianchi “No
Moon At All”, στην
Ελλάδα του 65 με τον Τάσο Παπασταμάτηκαι τους Forminx “Our
Last September”, στην Ιαπωνία με τον Ryo Fukui “Scenery” .
16 Jazzunmixedκομμάτια για να κάνεις τα φθινοπωρινά σου ταξίδια όπως και
όπου γουστάρεις…
Taste :
Cleo Laine - All Gone
Vic Dana - I Will Wait For You
Julie London - So in Love
John Williams - The Long Goodbye (Jack
Sheldonvocal )
Αν με ρωτούσε κάποιος : -Πες μου μερικά κομματια που άκουγες φέτος το καλοκαίρι στο player σου.
Θα του έβαζα να ακούσει αυτό !
1 John Stammer - Idle I'm (Colorama Coloured In Remix)
2 Kit Sebastian - Pangea
3 The Bombillas - Rewoana
4 Alan Evans Trio - Nightshade
5 Taxiwars - Safety In Numbers
6 Sarathy Korwar - Bol (feat. zia ahmed & aditya prakash)
7 Clive Tanaka y su orquesta - Disposable Love
8 Sillyboy's Ghost Relatives - Learn To Forget
9 Bat For Lashes - Vampires
10 Desmond Coke - Let's Chase The Sun
11 Yasuko Agawa - L.A. Night
12 Parra for Cuva - Unfinished Colours (feat. Other)
13 Elbow - Dexter & Sinister
14 GODTET - Max Lush
15 Richard Torrance - Anything's Possible
16 Makaya Mccraven - Black Lion
17 Phrydderichs Phaelda - Schlörg II An B.
18 Beverly Glenn Copeland - In The Image
19 Naosuke Miyamoto Sextet - A New Shade Of Blue
20 Hans Hass - Welche Farbe Hat Der Wind
* photo by Morgan Chandler.
BIG THANKS V. Fockas (Mr. Vagz) & V.Bertolis ( JazzVandals)
Track List :
1 Gabor Szabo And The California Dreamers - San Franciscan Night 2 Igor Nazaruk Quartet - Approval 3 Janko Nilovic - Trumpet Sketches 4 The Invaders - Lost Time 5 Ju Par Universal Orchestra - Flute Salad 6 Aura Urziceanu - Surpriza 7 Houston Person - Soul Dance 8 Hinbal Butss - In The Pocket 9 The Rob Franken Organ-Ization - Scintilla 10 Roberto Pregadio - Erika Seq.18 11 Connie Boerman - Yes Tonight 12 Soul Swingers - Ca - Ba - Dab 13 The Majestics - Funky Chick 14 The Jimmy Ed Trio - Baby , Baby , Oh Baby 15 Roy Lee Johnson - Boogaloo #3 16 Cover Up 17 Leroy & The Drivers - The Sad Chicken 18 Electric Machine - Fancy Good 19 Collage - Do What You Gotta Do 20 Nata - Tu Sais Que Je T'aime Bien (edit) 21 Dos Mukasan - Betpak dala 22 Michel Gonet - Flower Dance A 23 Embryo - Knast Funk
Βρισκόμενο πλέον στον δέκατο χρόνια ήπαρξής του, το giusurum
σκαλίζει την μνήμη και τα συρτάρια του και παρουσιάζει την τρίτη του
μουσική συλλογή αποτελούμενη κυρίως από ακυκλοφόρητα κομμάτια της
Αγγλόφωνης μουσικής της χώρας.
Διαμαντάκια, που τα περισσότερα δεν είχαν την τύχη να βρουν τον δρόμο
προς την επίσημη δισκογραφία, από αγαπημένες μπάντες που έχουν αφήσει το
στίγμα τους και πάντα χωρίς μουσικούς περιορισμούς. Από πρωτόλειο punk
και καθαρό ροκ και new wave, μέχρι indie pop και ακόμη παραπέρα.
Κομμάτια από την μακρινή δεκαετία του 80 μέχρι και τις μέρες μας.
Koμμάτια μιξαρισμένα ειδικά για τη νέα συλλογή μας. Όλα αγαπημένα εδώ
στα μέρη του giusurum.
Παλιότερα έκανα λίστες με κομμάτια η με κατηγορίες μουσικές και
έγραφα κασέτες .Αργότερα με τα cd’sτο ίδιο. Hammond beat, library,funk, soul , pop , ελληνικά , jazz, soundtracks… Πάντα κοιτούσα να τα ντύσω
με εξώφυλλα και να τα βαφτίσω με τίτλους συνήθως κωδικοποιημένους .Να ξέρω μόνο εγώ τι έχει μέσα . Είναι κάποιοι
δίσκοι φαντάσματα , σπάνιοι , πανάκριβοι . Φυσικά σε μια χώρα σαν την Ελλάδα
πότε δεν θα βρω το “Shades of Blue” των Don
Rendell & Ian Carr Quintet η το “ Hank
Mobley”του 1957 τα οποία και αν τα βρω (λέμε
τώρα) θα χρειαστώ περίπου 6000 με 7000 ευρώ για να τα αποκτήσω. Απ την άλλη λέω θα τα πάρω επανέκδοση . Έλα
όμως που αρκετά δεν έχουν επανεκδοθεί ! Κάποια δεν υπάρχουν ούτε στο Youtube απλά να τα ακούσω
όπως το “Finnish Schnapps” του Esa Pethman απ το "The Modern Sound Of
Finland" του 1965!
Και κάπως έτσι προέκυψε αυτή η συλλογή . Μια wantlistστην
ουσία με original εκδοσεις που θα ήθελα να έχω στην δισκοθήκη μου. 12 (είναι
αρκετοί παραπάνω στις λίστες μου) δίσκοι – τραγούδια που η χρηματική τους αξία
ξεπερνά τα 10.000 ευρώ.Αρχικά είπα να
την ονομάσω “Jazzforthemillionaires“
. Υπήρχε περίπτωση να παρεξηγηθώ όμως.“SpychedelicJazz” λοιπόν το όνομα αυτής
και όπως οι κασέτες που έγραφα κατέληγαν να κάνουν παρέα σε αγαπημένους φίλους ή σε γκόμενες έτσι και
αυτή ελπίζω να κάνει παρέα τα ανοιξιάτικα και καλοκαιρινά βράδιασε JazzLovers.
Taste :
Don Rendell & Ian Carr - Shades of Blue
Jazz Quintet 60 - Buddah
Joe Pass - Better Days
Southern University Jazz Ensemble - God Gave Us a Song
H δισκογραφική εταιρεία Prestige είναι σήμερα ευρύτερα γνωστή ως μια από τις εγκυρότερες πηγές των Soul Jazz ήχων. Αυτό ξεκίνησε από τις αρχές της δεκαετίας του '80 όταν μια, όχι και τόσο, μικρή μερίδα της διεθνούς δισκογραφίας έριξε τα 'φώτα' της σ' αυτή. Ο λόγος γίνεται για την BGP records, στην αρχή και, στην συνέχεια την KENT.
Bob Weinstock
Μέχρι τότε συμβιβαζόταν να βρίσκεται κάτω από την σκιά των μεγαθηρίων της Jazz δισκογραφίας, στην Αμερική της δεκαετίας του 50. Τα ακούσματα της έρχονται με μεγαλύτερη ευκολία πια στα χέρια μας όταν αγοράζεται από την Fantasy στις αρχές της δεκαετίας του 70. Τότε ήταν που μπορούσες να βρεις, σχεδόν παντού, δίσκους της και να προμοτάρουν με τέτοιο ακόμη και club DJs οπου άρχισαν να τα παίζουν στα set τους. Στο να έρθουν ξανά όλα αυτά στο προσκήνιο, βέβαια, βοήθησε και η τεράστια καμπάνια της Fantasy.
Τις καταγωγές της Soul Jazz δεν είναι δύσκολο να τις εντοπίσουμε. Οι γενικώς αποδεκτοί πατέρες του ιδιώματος, Horace Silver και Jimmy Smith με τις ηχογραφήσεις τους στη Blue Note, ήταν αυτοί που δείξανε το δρόμο. Το πως αναμείχθηκε η Prestige σ' αυτό το παιχνίδι είναι πιο πολύπλοκο, από το να εκμεταλλευτεί απλώς την επιτυχία και την ανταπόκριση του κοινού των δύο αυτών καλλιτεχνών.
Horace Silver
Η κοινωνική εξέλιξη απορρέει ανέκαθεν από δύο λόγους, από τα χρήματα και την κοινωνία. Αφενός η jazz της δεκαετίας του 60 στην Αμερική δέχεται πολλά οικονομικά πλήγματα, μιας και το ενδιαφέρον, εκτός mainstream ήχων, ήταν ωχρό καθώς η Be-Bop έγινε περισσότερο πολύπλοκη και έτσι οι εταιρείες δεν έβγαζαν αρκετά χρήματα ώστε να μπορούν να στηρίζουν τους καλλιτέχνες τους. Μοιραία πολλοί jazz καλλιτέχνες της δεκαετίας του 50 έφυγαν για την Ευρώπη και συγκεκριμένα για χώρες όπως η Αγγλία, η Γαλλία και η Γερμανία.Στην Ευρώπη, εκείνη την εποχή, υπήρχαν εταιρείες,που είχαν την θέληση και μπορούσαν να στηρίξουν αυτούς τους μουσικούς και την καλλιτεχνική τους ελευθερία.
Αφετέρου τα 60ς κοινωνικά, ήταν μιας τεράστιας σημασίας δεκαετία για την Αμερικάνικη μουσική αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο. Το κίνημα για τα ανθρώπινα δικαιώματα σιγόβραζε και έσπρωχνε με τον τρόπο του την συνείδηση του κόσμου και αυτό έγινε μέσα από διάφορες καλλιτεχνικές φόρμες δημιουργώντας ένα τρόπο για τους 'Negro" καλλιτέχνες της Αμερικής να εκφραστούν μέσω της πολιτιστικής τους κληρονομιάς. Ετσι αυτό που είχαμε βασικά, ήταν μερικές δισκογραφικές που προσπαθούσαν να βρουν τρόπους να πουλήσουν δίσκους, και μερικοί μουσικοί που έψαχναν για έναν ποιο προσωπικό τρόπο, να εκφράσουν τον εαυτό τους.
Jimmy Smith
Η Soul μουσική και οι έμφυτοι χορευτικοί ρυθμοί της εξασφάλιζαν την τέλεια συγχώνευση αυτών των οικονομικών και κοινωνικών ενδιαφερόντων. Ευτυχώς, η Prestige ήταν έτοιμη να ορμήσει και να αναλάβει ένα εκπληκτικό πλήθος καλλιτεχνών. Οι Willis Jackson, Jack McDuff, Bobby Timmons, Shirley Scott καθώς και ο συζυγός της Stanley Turrentine, αλλά και οι Gene Ammons, Richard "Groove" Holmes, Johnny Hammond, δεν είναι παρά μερικοί από τους εξαιρετικούς jazz μουσικούς που προετοιμάζουν το έδαφος για τις αμέτρητες εκδόσεις και τους ήχους που θα ακούγονταν στα clubs τοτε.
Πολλοί οπαδοί της jazz και θεωρητικοί απορρίπτουν την soul jazz σαν pop ιδίωμα. Αλλά το γεγονός ότι η μουσική αυτή άντεξε στο χρόνο και το ότι οι δίσκοι συνεχίζουν να ανεβαίνουν σε αξία καταρρίπτει τον ισχυρισμό αυτό.
Οπως η Prestige έτσι και η Blue Note και η Verve (λιγο αργοτερα) πρωταγωνιστούσε στο κίνημα. Αυτό που τις έκανε να διαφέρουν ήταν ότι η Blue Note ηταν καπως πιο 'εμπορική' κυνηγώντας τα 'πιασάρικα' κομμάτια. Μόνο στα τέλη των 60ς η Blue Note έβγαλε ονόματα της soul jazz. Επίσης μπορεί η Blue Note να συνεργάστηκε απ τα 50ς με μεγάλα ονόματα όπως Jimmy Smith, Art Blakey,Horace Silver αλλά η Prestige ήταν αυτή που "προχώρησε" τη soul jazz σε άλλα μονοπάτια. Η Prestige μας χάρισε αυθεντική jazz soul. Έχουμε μία μίξη από soul ανεξαρτησία και jazz από το ισπανικό Harlem και τα ghettos. Ακόμα και μερικά blues του νότου με τον Mose Allison και φωνητικά ακροβατικά από τον Eddie Jefferson. Είχε επίσης καλή επαφή με τα μπλουζ και καλλιτέχνες όπως John Lee Hooker, Roosevelt Sykes, Jimmy Witherspoon κ.α.
Στη δεκαετία του 60 η Blue Note και η Verve μπορεί να είχαν την εμπορική επιτυχία αλλά τα τζουκ μποξ των μαύρων αμερικάνων,παίζανε την Prestige.
