Λίγες Ελληνικές ταινίες χαίρουν τέτοιας αποδοχής και
αναγνωρισημότητας όση Ο Τρελλός Τάχει 400. Τα έντονα χρώματα της ταινίας, το
πρωτότυπο σενάριο και το επιτυχημένο soundtrack συνετέλεσαν στο να γίνει μία
κλασσική ταινία του είδους της. Όταν Ο Τρελλός Τάχει 400 προβλήθηκε στους
κινηματογράφους τον Οκτώβριο του 1968, το διαφημιστικό υλικό της ταινίας, που
κατέκλυε τα lobby των αιθουσών, έδινε έμφαση στο γεγονός ότι το φίλμ ήταν
έγχρωμο. Την εποχή εκείνη οι έγχρωμες Ελληνικές ταινίες ήταν ελάχιστες και η
εμφάνιση των αντίστοιχων film γινόταν αποκλειστικά
σε studio του εξωτερικού. Ο
φωτογραφικός τρόπος εμφάνισης των film γινόταν με περιορισμένα χημικά μέσα και ήταν
πολύ χρονοβόρος, τα αποτελέσματα όμως ήταν θεαματικά. Ο Τρελλος Τάχει 400
εμφανίστηκε στα studio Mosaik Film της Γερμανίας και το αποτέλεσμα ξεπέρασε κατά πολύ το προσδοκώμενο.
Τα Technicolor κόκκινα, μπλε και
κίτρινα χρώματα παρουσιάζανε με τον πιο ζωντανό τρόπο την τελευταία τάση της
αισθητικής με τα μίνι φορέματα, τις γραβάτες με τα ψυχεδελικά σχέδια και τις
δανέζικες επιπλώσεις. Η εικόνα ισορροπούσε μεταξύ του αληθινού και του
φανταστικού επιτυγχάνοντας να μεταφέρει αυτούσια την λαμπερή εικόνα των swinging 60s.
Ένας άνθρωπος γίνεται απότομα πλούσιος λόγω ενός λαχείου,
παθαίνει νευρικό κλονισμό και κλίνεται σε ψυχιατρική κλινική. Έτσι ξεκινάει το πάζλ
των απροσδόκητων γεγονότων που συνθέτουν μία από τις συγκλονιστικότερες
κωμωδίες στην ιστορία του Ελληνικού κινηματογράφου. Η έξοδος από την κλινική
παρέχει στον πρωταγωνιστή ένα πολύ σημαντικό εφόδιο για να αντιμετωπίσει τη
νεοφερμένη τρέλα των πολύχρωμων 60s, ένα εξιτήριο φρενοκομείου. Με το
"δίπλωμα τρελλού" στην τσέπη του, εφορμά και κυνηγά τεντυμπόϊδες και
απατεώνες παραγωγούς & σκηνοθέτες κινηματογράφου.
Η ταινία Ο Τρελλός Τάχει 400 αποτέλεσε την αφορμή για να
ξετυλίξει ο Λάμπρος Κωνσταντάρας το κωμικό ταλέντο του σε όλο του το μεγαλείο.
Τα όρια δράσης ήταν ανύπαρκτα και η ελευθερία αυτή δημιούργησε ένα χαρακτήρα-τύπο
που μονοπώλησε την κινηματογραφική κωμωδία καθόλη την περίοδο των τελών της
δεκαετίας του '60 και αρχών της δεκαετίας του 70. Ήταν ο ώριμος άντρας που
ήξερε να προσαρμόζεται στην εποχή του, να διασκεδάζει και να απολαμβάνει τη
ζωή. Απ' την άλλη πλευρά, η παρουσία του Αλέκου Τζανετάκου όχι μόνο έδινε το
στίγμα των νέων της εποχής χορεύοντας shake και δίνοντας χρώμα στις σκηνές με
τα μοντέρνα ντυσίματα του, αλλά δημιούργησε και ένα από τα πιο σημαντικά δίδυμα
του Ελληνικού κινηματογράφου, το δίδυμο Κωνσταντάρας-Τζανετάκος. Ο Τρελλός
Τάχει 400 είναι μία από τις καλύτερες ταινίες του είδους της και μία από τις
πιο ζωντανές αποτυπώσεις της δεκαετίας του '60.
Το soundtrack
μιας ταινίας κρίνεται επιτυχημένο όταν δένει αρμονικά με την εικόνα και
ενισχύει την ατμόσφαιρα που θέλει να αποδώσει ο σκηνοθέτης. Στην περίπτωση της
ταινίας Ο Τρελλός Τάχει 400, ο νεαρός συνθέτης Γιώργος Θεοδοσιάδης ξεπέρασε
αυτόν τον κανόνα δημιουργώντας όχι απλά το soundtrack μίας ταινίας αλλά το soundtrack μιάς εποχής.
Το 1968 ήταν η χρονιά που τα swinging 60s έφταναν στο απόγειο τους.
Το ασπρόμαυρο είχε πλέον δώσει ολοκληρωτικά τη θέση του στο χρώμα και η έννοια
του στυλ ήταν πιο έντονη από ποτέ. Το στυλ ήταν διάχυτο στην καθημερινή ζωή και
επηρέαζε όλους τους τομείς της. Την ημέρα, οι δρόμοι ήταν κατάμεστοι από
ανθρώπους με κομψά πολύχρωμα ρούχα και οι βιτρίνες των καταστημάτων θυμίζανε
έργα pop art τέχνης. Τη νύχτα, τα night clubs αποτελούσαν πόλο έλξης
μίας κοινωνίας που ένοιωθε κοσμική υπό τους ήχους του shake, της bossa nova και της μεταμεσονύχτιας jazz .
Ο Γιώργος Θεοδοσιάδης ανήκοντας στην ελίτ αυτής της εποχής και γευόμενος τους
καρπούς της, αντιμετώπισε την μουσική επένδυση της ταινίας Ο Τρελλός Τάχει 400
ως μία μοναδική ευκαιρία να περιγράψει αυτό που συνέβαινε.
Για τις ανάγκες της ηχογράφησης, συγκέντρωσε την αφρόκρεμα
των μοντέρνων μουσικών της εποχής. Μέλοι από τις καλύτερες ορχήστρες των night clib της
Αθήνας όπως ο Γιώργος Χατζηνάσιος (πιάνο), Ρήγας Σαριτζιώτης (σαξόφωνο,
φλάουτο), Τίτος Καλλίρης (κιθάρα), Γιώργος Λαβράνος (ντραμς), Νίσος Πανταζής
(μπάσο), Κίμων Βασιλάς (farfisa,
βιμπράφωνο), ονόματα ηχηρά και περιζήτητα από όλους τους συνθέτες της εποχής,
αναπαραστήσανε στο studio,
υπό την καθοδήγηση του συνθέτη, τη μουσική που παίζανε στα club κάθε βράδυ. Οι ενορχηστρώσεις ήταν
ρεαλιστικές και οι ερμηνείες των μουσικών γεμάτες πάθος και ενθουσιασμό. Τους
δινόταν μία από τις λίγες ευκαιρίες να ηχογραφήσουν τη μουσική που πραγματικά
τους άγγιζε και ο καθένας έδινε τον καλύτερο εαυτό του.
Ο Τίτος Καλλίρης γέμιζε με τους jazz ήχους της κιθάρας του τα κομμάτια
και έκανε χρήση για πρώτη φορά του νεοαποκτηθέντος wah-wah εφέ στο κομμάτι "Ό Τρελλός Εν
Δράσει" το οποίο έμελλε να γίνει το σήμα κατατεθέν του Λάμπρου Κωνσταντάρα σε
όλες τις επόμενες ταινίες του. Ο Γιώργος Χατζηνάσιος, ένας από τους κορυφαίους jazz πιανίστες της εποχής, έδινε σε όλα τα κομμάτια
μία ξεχωριστή ποιότητα με τους αυτοσχεδιασμούς του. Ο Ρήγας Σαριτζιώτης
απογείωνε κομμάτια όπως το “Shake Therapy”
με το δυναμικό παίξιμο του τενόρου του και χάριζε μία cool ατμόσφαιρα στα "Go Cart", "Στο Φουαγιέ" και "Λίγο
Μετά Τα Μεσάνυχτα" με το φλάουτο. Η ρυθμική βάση των Λαβράνος-Πανταζής, ήταν
τόσο σταθερή αλλά και ελαστική ταυτόχρονα που έδινε την ευχέρεια στον μαέστρο
να αναπτύσσει ενορχηστρωτικά τολμήματα που σε κομμάτια όπως το "Κυκλοφοριακή
Δίνη", αφήνουν άφωνο τον ακροατή. Οι πειραματισμοί όμως του συνθέτη δεν είχαν
όρια και η αντιστροφή των ρόλων των τρίων πνευστών τρομπέτα-τρομπόνι-σαξόφωνο
στο "Lunatic Groove",
δημιουργούσε την επιθετική αιχμή σε ένα a go go shake όπου η έντεχνα πρωτότυπη αλλαγή ρυθμών το
καθιστά μοναδικό του είδους του.Το τελευταίο κομμάτι που ηχογραφήθηκε εκείνη
την ημέρα ήταν το "Latin Sketch".
Οι μουσικοί εξοικειωμένοι από την
μακρόχρονη θητεία τους στα night club σε όλα τα μυστικά των percussion, δημιούργησαν μια συγκλονιστική ρυθμική βάση όπου οι
ρίζες της στο cha-cha αποτέλεσαν μόνο την αφορμή για να γεννηθεί ένα
κομμάτι-αναφορά εφάμιλλο των καλυτέρων στιγμών της latin jazz κουλτούρας.
George Theodossiadis - The Lunatic Is Well
Label : Potfleur
Taste :
Γιωργος Θεοδοσιαδης - Loonatic Groove
Γιωργος Θεοδοσιαδης - Shake Therapy
By Electric Looser
