Originally released in 1978, Black Devil's "Disco Club" is an extremely
rare disco masterpiece, an epic journey into the deepest electronic
disco.
The record is credited to Junior Claristidge and Joachim Sherylee, pseudonyms of two french library writers Bernard Fevre and Jacky Giordano,
respectively. It was made manually in a recording studio in the suburbs
of Paris using synths and occasional tape loops and a drummer. No midi
or computers.
According to an interview given by Bernard Fevre in January 2007,
Jacky Giordano only financed the recording sessions. His being credited
as co-composer was just a deal for recouping his financial investment.
Bernard Fevre came back with a new opus in 2006 under the guise of
Black Devil Disco Club although some remixed versions taken from this
second album were released under the original Black Devil monicker by
the same label.
A killer collection of funky soul from the Caribbean – not tracks that
have a typical island sort of sound, with roots in calypso, soca, or
reggae – and instead just he kind of key cuts that match the best
underground work on the New York scene! Keep in mind that lots of
American disco came from musicians who'd moved up north from the
Caribbean – bringing a sunny spirit and driving rhythms in the process,
as well as a post-colonial, diaspora approach to the music – which was
then fused with American soul and funk for the clubs! This set has a
very similar vibe, but just reverses the process – with grooves that
borrow plenty from the hipper club styles of the late 70s and early 80s,
and come across with a freshly non-commercial vibe, given their
Caribbean roots. We'd never heard most tracks here before – hats off to
Waxist for compiling the collection. By Dusty
Back in 2009, DJ Harvey came knockin' at PBRC HQ to deliver a special
project he had in mind. Having a long and healthy relationship with the
dudes at Pacific Beach, Harv essentially produced a couple of edits that
could've well been next in line on his revered Black Cock label.
Eventually released in 2010, the 12" cuts caused a stir as some will
recall. Doc Severinsen is an accomplished American jazz/pop trumpet
player, and as a band leader gained considerable notoriety on The
Tonight Show with Johnny Carson. Like most musicians in the 70's, Doc
took his shot at the disco and funk sounds of the time, gathered stellar
musicians, and released impeccably sounding works.
Two of these cuts, 'Be With You' and 'Shine On Me' are featured on this
release. Harvey's unfailing magic touch has yielded two DJ-friendly
edits with a lot of punch and galactic energy, yet with a velvet
undertone. Staying true to the mission, the label took great care
throughout the production process in order to preserve the quality of
the original recordings.Proprietary equipment was created to transfer
the original cuts from the source.
The mastering was conducted at Bernie Grundman in Hollywood, CA, known
for its work on the greatest albums of all time, such as Michael
Jackson's 'Thriller' and Steely Dan's 'Aja'.
The 2015 edition is noticeably different on the exterior. The cover art,
having been designed by Harvey back in 2009 for the original release,
commands attention.
At the time, however, the prevailing design had been already put into
play leaving these amazing creative elements put aside for a later time -
and so here we are.By deejay.de
One of the catchiest Roy Ayers dancefloor tracks ever – a bassy bumping
thumper that wonderfully skirts the line between clubby and funky! The
track's got female vocals singing along with the hook – all in a mode
that's quite similar to the most uptempo work by Ramp – and the tune may
well be best known for it's famous sample use by Tribe Called Quest on
their classic "Description Of A Fool"!
Sweet soul from the Hawaii scene of the 70s – a surprisingly strong
source of well-crafted, warmly-produced grooves – all with a special
sort of sparkle that reminds us a lot of the best Bay Area or LA sounds
of the time! There's a sunny vibe to the music that really belies its
roots – a blend of jazz, soul, funk, and more – all handled with
production that's few notches down from the slicker AOR material of the
period, which still lets all the more soulful currents shine through
nicely – and which keeps all this stuff from ever sounding too
commercial. Given the cultural cross-currents taking place on the
islands at the time, there's a surprising mix of backgrounds to some of
these groups – which results in a unique sound that's nicely colorblind,
and which stands as a bit of a contrast to some of the more defined
scenes on the mainland.
Taste:
Roy & Roe - Just Don't Come Back
Hal Bradbury - Call Me
Marvin Franklin - Kona Winds (With Kimo And The Guys)
The P&P reissue-a-thon continues this week as we're treated to
another pair of long out of press pearls from the classic New York
imprint. One of the most powerful disco cuts from the P&P Affiliate
'Land of Hits' Label, "New York’s Movin’" is faithful to the name. A
seven minute-plus disco gem of percussive breakdowns, a solid bass
groove, classic strings, and enough guitar licks to make Nile Rodgers
rip out his trademark hair with jealousy. Ahzz was a studio project by
Osborne Hunter and Steve Boston and despite the backlash of Comiskey
Park’s Disco Demolition in 1979 and the commercialization of Disco, it
was clear New York City was still movin’ in '81. Underground hits like
these were just undeniable, filling the floor at The Saint, Paradise
Garage and Mancuso's Loft parties. Like a lot of the titles on Peter
Brown’s labels, today "New York’ Movin’" is a rare and highly sought
after record, even a holy grail for some.
This
is one of these scarce albums from the era of discofunk and electronics
which is based on an ever pulsating carpet of percussive rhythms and
every once in a while features melodic yet rhythm oriented chants
instead of the typical lead vocals that come with your average pop
tunes. At least not at the beginning of the record. With the time more
and more elements of the pop music of those days join together with the
wild and hypnotic rhythmical patterns of black African origins. Around
the middle of this album the rather melodic chants riding on the
polyrhythmic base of congas, bongos, rattles and other sources of sound
take a turn into a rather shamanic and ritualistic barking and yelling
which conjures a simmering and smouldering atmosphere. This part of the
album which switches off your mind with its primitive feel and
repetitive structures discharges into the final section where lush disco
pop and funk arrangements welcome you back in the western civilization.
Utterly intoxicating melodies and fiery rhythms will make sure you
float on a pink cloud through the place you're in while spinning this
strange vinyl. The way it develops is surely unique and the fusion of
Western pop and African ritual dances generates an over sexualized mood
and a tension you can only relief by moving your body to the beat. The
great thing with „Tumblack“ is that what we get to listen to is all
handmade music by truly gifted musicians. We speak of nothing less but a
late 70s dance music masterpiece that reaches so far beyond the average
disco music.
Οι ταινίες επιστημονικής
φαντασίας που προέρχονται απ το πρώην
ανατολικό μπλοκ συμβάλλουν σε μια έκρηξη
ταινιών με ορόσημα τα ουτοπικά διηγήματα
του Stanislaw Lem η τις ταινίες του Andrei Tarkowski
" Stalker " και "Solaris". Αυτό που
είναι λιγότερο γνωστό είναι το γεγονός
ότι οι ταινίες του ανατολικού μπλοκ
προσιδιάζουν με αυτές του Hollywood,όσον
αφορά τις παραγωγές ή με τις σειρές
της δυτικογερμανικής τηλεόρασης όπως
τα "Raumpatruille" και "Star Maidens".
Ρίχνοντας μια ματιά
στην ιστορία του κινηματογράφου γίνεται
φανερό ότι το υλικό της επιστημονικής
φαντασίας περιλαμβάνει διάσημους
ηθοποιούς και σκηνοθέτες που προέρχονται
από την DEFA (Deutsche Film Aktiengesellschaft). Είναι
γεγονός ότι την περίοδο εκείνη υπήρχε
αρκετός χώρος για σοσιαλιστικές αλλά
και για καπιταλιστικές κοινωνίες στο
διάστημα. Σύμφωνα με τις τεράστιες
προσπάθειες της Σοβιετικής Ένωσης στον
τομέα της διαστημικές τεχνολογίας, οι
παραγωγές ταινιών της Ανατολικής
Γερμανίας ακολουθούσαν τα χνάρια του
Yuri Gagarin και επικεντρώθηκαν σ´ ένα
γεγονός,την κατάκτηση του
διαστήματος μέσα από επιστήμονες με
σοσιαλιστική εκπαίδευση. Οι ταινίες αυτές διέφεραν
στον ρυθμό την αφήγηση και στον στόχο
σε σχέση με τις ταινίες της δυτικής
κοινωνίας. Οι ταινίες "Der Schwagende Stem
"1960 και η "Im Staud Der Sterne" 1976
χαρακτηρίζονται από μια δυνατή αντί
δυτική στάση βγάζοντας απ έξω τις
αδυναμίες του Σοσιαλισμού και
επικεντρώνοντας στο πως οι σοσιαλιστές
δραστηριοποιούνται στο παρόν και πως
θα πρέπει στο μέλλον. Εννοείται πως όλο
αυτό είναι απόλυτα λογικό,αν αναλογιστουμε
ότι το ίδιο έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν και σήμερα όλα τα καπιταλιστικά κράτη.
Και φυσικα πάντα
ο κακός ήταν ενας καλα εκπαιδευμενος Ρωσος πράκτορας ή
τρομοκράτης ή πυγμάχος (Rocky) που ο καλός
Αμερικάνος με την ευλογιά του Προέδρου
τον εξουδετερώνει και ετσι το Αμερικάνικο
όνειρο συνεχίζεται για χάρη του
καπιταλισμού. Τελευταία συνηθίζεται ο
κακός να είναι Αφγανος,Ιρακινός αλλά αυτό είναι
μια άλλη ιστορία.
Παρατηρώντας ταινίες
επιστημονικής φαντασίας της DEFA (Deutsche
Film Aktiengesellschaft) αλλά και άλλων χορών σήμερα
βλέπουμε ότι αποτελούνται από κωμικές
κοινοτοπίες και χαριτωμένα b εφέ. Στις
ταινίες της DEFA υπάρχει μια διακεκομμένη
αφήγηση. Το σημαντικότερο όμως είναι
κάποια επαναλαμβανόμενα χαρακτηριστικά
οπως, η ανθρώπινη κοινότητα που έγινε
κομμουνιστική και τα μέλη της ζούνε
ειρηνικά μεταξύ τους όπου έρχονται
αντιμέτωπα με το αφιλόξενο διάστημα.Σίγουρα οι παραγωγές αυτών των ταινιών αντανακλούν
την πολιτική κατάσταση της εποχής, αλλά είπαμε..
Στην αρχή τον μέλλον
αντιμετωπίζεται αισιόδοξα και δεν
αλαζει ως στο τέλος στη ταινία “Der
Schweigende Stern”. Το “Signale” επηρεάστηκε
εμφανώς από το 2001 του Kubrick αναδεικνύοντας
τη γοητεία και την ομορφιά των αβαρων
κινήσεων στο διάστημα.
Στο "Eolomea" το
διάστημα καταντά ρουτινα για τον Manfred
Krug (εκτος από ηθποιος και φωναρα)
και στο "Im
Staub Der Sterne" η αποικια μετατρεπεται σε εναν συγχρονο ναο της Μπουρζουαζίας,το διάστημα γίνεται
φανερά όλο και περισσότερο δυσκολο αλλα η lounge αισθητικη παραμενει.
Ο δίσκος “Kosmos” είναι
μια συλλογή που περιέχει μουσικά θέματα και διαλογους από τέσσερις ανατολικό γερμανικές
ταινίες.“Der Schweigende Stern (The Silent
Star) 1960” “Signale 1970” “Eolomea 1972” και “Im
Staub Der Sterne (In the Dust of the Stars)1976”.
Σε αυτές τις ταινίες
όπως και σε αρκετές ακόμα την δεκαετία
του 70 τα soundtracks γράφτηκαν από τους δυο
πιο σημαντικούς συνθέτες στην Ανατολική
Γερμανία τον Karl Ernst Sasse και τον Gunther
Fischer. Στο soundtrack “Der Schweigende Stern” κυριαρχούν
οι ηλεκτρονική ήχοι και ήχοι που
προέρχονται από την αβαντ γκαρντ ορχήστρα
του Πολωνού συνθέτη Andrzej Markowski. Αυτοί οι
ηλεκτρονικοί ήχοι έπαιξαν αποφασιστικό
ρόλο και στη διαστημική περιπέτεια
"Signale". Ο Karl Ernst Sasse ηχογράφησε αυτά
τα κομμάτια με subharcord (συνθεσάιζερ
παρόμοιο με το trautonium) το οποίο ανήκε σε
κινηματογραφικά studios της Δρεσδης και
με τη βοήθεια μερικών γεννητριών εφέ
και αναλογικών φίλτρων που δανείστηκε
από το τοπικό πανεπιστήμιο θέλοντας να
πετύχει μια αντίθεση χρησιμοποίησε και
ήχους πιάνου.
Ο Gunther
Fischer για το μουσικό background στη ταινία
“Eolomea” χρησιμοποίησε ρομαντικά βαλς
και jazz ήχους σε αντίθεση με το ”Im Straub
der Sterne” όπου προσφέρει μια μεγαλύτερη
ποικιλία από μουσικά είδη ακόμα και
ψυχεδελικά κομμάτια με στίχους γραμμένους
από τον Gottfried Kolditz (ανατολικογερμανος
ηθοποιός και σκηνοθέτης) το φοβερό “Das
Licht (part 1)”. Μεσα στα 17 tracks του δίσκου
υπάρχουν και κάποιοι αξιομνημόνευτοι
διάλογοι και κάποια bonus tracks και από μια αλλη
συλλογη με τιτλο “Die Erde Dieht Sich Linksherum”
Amiga 1978.
Im Staub Der Sterne
Το ομότιτλο “Kosmos”
εμφανίζεται για πρώτη φορά και ανοίγει
τη πρώτη πλευρά του δίσκου συνεχίζοντας
με το κοσμικό swing “Signale – b-alarm” το
ψυχεδελικό πανέμορφο “Das licht (part 1) το
επιβλητικό “Sklaven-ballet” το “Orbit Swing” που
θα ζήλευε και ο Bob Crewe (Barbarella) το μελαγχολικό
“Χατζιδακικο θα έλεγα” “Eolomea”
ολοκληρώνοντας με το “Luna 3 ruft Kosmokrator”.
Ολα αυτά σε συνδυασμό με διαλόγους και
μικρά μουσικά θέματα.
Signale
Το “Party TEM 4 (part3)” ανοίγει
τη δεύτερη πλευρά του δίσκου. Πρόκειται
για ένα κομμάτι με ωραία μπασογραμμη
και wah wah κιθάρες όπου παρουσιάζεται και
αυτό για πρώτη φορά και συνεχίζει με τα
αλλά Morriconne “Blues” “Schluss” το εξαιρετικο
αστρικό jazz “Finale” και άλλους διαλόγους
και άλλα μικρά μουσικά θέματα φτάνοντας
σε disco αλλά Giorgio Moroder “In Den Kosmos” “Hoch Im
All” ολοκληρώνοντας με το kraut
“Kosmoslied” του Hansi Klemm.
Eνα εκπληκτικό potpouri
διαλόγων και Ανατολικό Γερμανικής
rock,jazz,psych,disco,experimental electronica μουσικής.Το ιδιο ομως συμβαινει και στη συλλογη "Die Erde Dreht Sich Linksherum" με
θέμα το κοσμικό ταξίδι του Sigmund Jahn (1978) το οποίο έθεσε όλο το έθνος σε μια
εφορικη διάθεση ή στο “Severino”του Claus Dobberke σε μουσικη του Gunther Fischer (επισης κατάλληλο για διαστημική ταινία)
όπου χρησιμοποιηθηκε για μια πομπωδη
προπαγανδα. Αλλά όπως είπα και παραπάνω προσωπικά αυτά τα θεωρώ απολύτως
λογικά για την εποχή εκείνη.Και σήμερα
το ιδιο δεν γινεται ;
Ο δίσκος “Kosmos - Soundtracks
Of Eastern Germany's Adventures In Space ” κυκλοφόρησε
το 2001 και σίγουρα αποτελεί ένα ακομα
ντοκουμέντο στις ταινίες επιστημονικής
φαντασίας της DEFA αναδεικνύοντας μέσα
από το ηχητικό υλικό την ποπ σοσιαλιστική
κουλτούρα την περίοδο του ψυχρού πολέμου. Εεεεε Κοσμοναύτες
.....; η γη σας χαιρετά.
Taste :
Im Staub der Sterne- Trailer
Signale - Trailer
Der Schweigende Stern - Trailer
Eolomea (η μουσικη δεν εχει σχεση με τη ταινια)
Karl Ernst Sasse - B Alarm
Günther Fischer - Blues
Ruth Hohmann & Erbe-Chor - Im Staub Der Sterne - Das Licht (Part1)
Lyn Christopher’s 1973 debut release on Paramount Records is once again available through Universal Music. The Lyn Christopher album contains 11 classic tracks showcasing Lyn’s sultry and iconic vocals that reflect the mood of early 70’s pop and soul optimism. Unfortunately, her debut found itself out of print after Paramount’s demise only months after the album’s original release.
This album marks the first ever appearance of KISS’s Gene Simmons and Paul Stanley on a major release as they lend their background vocals on the tracks “Celebrate II” and “Wedding”. Another KISS member, drummer, Peter Criss, also lent a hand in the form of hand claps on “Celebrate II”. The Lyn Christopher album also showcases the single, “Take Me With You,” a track which has seen a resurgence celebrated in a sample on LL Cool J and 50 Cent’s 2008 single, “Feel My Heartbeat”. “Take Me With You” was also recently sampled in 2013’s “Favorite Rap Stars” by Mobb Deep’s Havoc, featuring Raekwon and Styles P.
Η "Κιμ Μπάσιντζερ" της Ελλαδος γεννήθηκε στην Αθήνα.Μητέρα της είναι η ζωγράφος Φανή Κουκούρα-Φίλου.
Η Μαρία είναι απόφοιτη της δραματικής σχολής Γρηγόρη Μασσαλά, έκανε χορό στην σχολή χορού Key Holden και σπούδασε το τραγούδι στη σχολή Κώστα Κλάβα.
Από το 1988 έως και το 1990 τραγούδησε στο Λονδίνο.
Ηταν ηθοποιός βιντεοκασετών των 80's, και μάλιστα είχε παίξει σε περισσότερες απο δεκαπέντε ελληνικές ταινιες β' κατηγορίας , πέντε σειρές και έχει στο ενεργητικό της πέντε προσωπικούς δίσκους.
Η πρώτη ταινία που εμφανίστηκε ήταν το "Ερωτικη Υπερενταση" (1977) η αλλιως "The Mark". Δυο χρονια αργοτερα πρωταγωνιστει στη ταινια "Ήταν κάποτε παρθένες" (1979) του Όμηρου Ευστρατιάδη, ή αλλιώς "Σεξ και αρχαιοκαπηλία" ή "Ερωτική Τελετή" ή "Επικίνδυνα Αισθήματα" ή "The Ceremony".
Στη version με τον τίτλο " Σεξ και αρχαιοκαπηλία" βεβαιώνεσαι ότι
στις soft σκηνές όπου συμμετέχει τουλάχιστον η Κώνστα είναι 100%
πραγματικές. Στη σκηνή όμως με τον Στέφανο (Χρήστος Νομικός) στην οποία η Κώνστα δεν διστάζει να προσφέρει ακόμα και
τον πισινό της οι απόψεις διίστανται.Το σκριπτ στη συγκεκριμένη σκηνή είναι η πετσέτα. Απο κει και πέρα...... το αφήνω σε εσάς.
Μαρία Κώνστα ήταν
ηθοποιός βιντεοκασετών των 80's, και μάλιστα είχει παίξει σε
περισσότερες από 20 ταινίες β' κατηγορίας. Πηγή: www.lifo.gr
Μαρία Κώνστα ήταν
ηθοποιός βιντεοκασετών των 80's, και μάλιστα είχει παίξει σε
περισσότερες από 20 ταινίες β' κατηγορίας. Πηγή: www.lifo.gr
Η Μαρία έχει ασχοληθεί επίσης, με τη συγγραφή και την ζωγραφική, χωρίς να παραμελεί την αγάπη της για τη μαγειρική.
Τραγούδησε δίπλα σε μεγάλες μορφές του ελληνικού τραγουδιού οπως τον Στράτο Διονυσίου, την Βίκυ Μοσχολιού, τον Γιώργο Ζαμπέτα,τον Σταμάτη Κόκοτα, Θέμη Αδαμαντίδη, Ηλία Κλωναρίδη, την Βάσω Κυριαζή, τον Δημήτρη Ψαριανό, τον Πασχάλη Τερζή, τον Βασίλη Καρρά, τον Γιώργο Μαζωνάκη και Στέλιο Ρόκκο.
Never issued in the United States, Asha Puthli's second album, Devil Is
Loose, is a masterpiece of snakey, spaced-out soul and pre-mainstream
disco. Produced and recorded by Euro soul kings Dieter Zimmerman and
Dave Virgin King (who, along with Puthli, wrote all the tracks here),
this title stands head and shoulders over her debut for its consistently
deep soulful groove and lush arrangements.
That's not to say there
isn't any funk here; the five-and-a-half minute "Space Walk" is a
classic break track and showcases Puthli's vocals in the same class and
range of Sylvia Robinson or Minnie Ripperton. She makes full use of her
remarkable range and emotes from the hip on the title track, the gritty
funk of "Flying Fish," and on the pop soul of "Hello Everyone." With
glissando strings shimmering and hovering above the mix and compressed
guitar riffs, Zimmerman knew how to extract the maximum from his
production dollar. Nowhere is this more evident than on "Say Yes," a
weeper with a full choir backing Puthli in an arrangement similar to
those of David Axelrod on Earth Rot. The Devil Is Loose is one of the
more enduring pieces of Euro soul from the '70s, and despite its dated
production techniques, its songs andPuthli's voice stand the test of
time very well.
A wicked bit of 70s funky fusion from Dizzy Gillespie – recorded with
his old piano player from the 60s, Lalo Schifrin! Lalo arranged,
conducted, and plays plenty of keyboards – giving the album a wicked
groove that's a bit different than some of Dizzy's other 70s work – a
bit fuller and more tightly arranged, but with all that heavy Schifrin
funk firmly in place! The album's almost a blend of Dizzy's work for
the Perception label and some of Lalo's soundtrack grooves – and titles
include the dancefloor stormer "Unicorn", plus "Wrong Number", "Free
Ride", and "Fire Dance".
