This album is legendary for many reasons; Tubby Hayes is playing on it,
the Mike Sammes Singers are the vocalists and the arrangements are
absolutely insane, moving from hard latin jazz, through occasional
swings and odd psych. Most of the hymns are hard to recognise until the
vocals kick in, so you can use the album as a musical guessing game.
Marvellous and totally unique.
With Flute to Boot (aka Afro-Jazziac), also emphasises the colorful percussion employed in a varied ranges of rhythms, enhanced by Machito’s powerful brass section. All the material here was written and arranged by the featured flutist, Herbie Mann. Not only is his talent as a flutist always evident, but throughout, his keen awareness of authenticity also marks this album as a unique jazz accomplishment. Along the way, Johnny Griffin on tenor and Curtis Fuller on trombone are given enough room to grace almost every piece with emotionally strong improvisations.
4 ημέρες αλληλεγγύης με περισσότερους απο 50 dj's απο
όλη την χώρα που αφιλοκερδώς θα παίξουν όλα τα είδη μουσικής που αγαπάς
για την "Κοινωνική Κουζίνα Ο Άλλος Άνθρωπος" η οποία θα μαγειρεύει μαζί
μας...τι άλλο θές? Ελα μαζί μας να βοηθήσουμε όλοι ο καθένας με τον τρόπο του. Πίνοντας ένα καφέ μια μπύρα ή το κρασί και το ποτό σου συνεισφέρεις στον σκοπό μας..
Μια από τις μεγαλύτερες εγγλέζικες instro sextet που έχει να επιδείξει
η μουσική. Σχηματισμένοι στις αρχες των sixties στο Kent και με μέλη τουςMajor West (τενόρο), ΑΙ Holmes (βαρύτονο και
φλάουτο), Borrie Corneron (ηλεκτρικό πιάνο και όργανο), John St. John (κιθάρα),
Wes Hunter (μπάσο) και Tony Newman (τύμπανο). Στο βιογραφικό τους δεν θα
παραληφθούν συνοδείες σε concerts με ονόματα οπως αυτά των Brenda Lee, Cilia Black, Gene Vincent όπου ο τελευταίος ξετρελαμένος τουςπροτείνει vα τov
ακολουθήσουν. Η παραμονή μαζί του, για περίπου δύο χρόνια, τousανδρώνει μουσικά . Σημαντική η γνωριμία τους
με τους Beatles το 1962 στο Αμβούργο με αποτέλεσμα την ηχογράφηση κάποιων κομματιών των Beatles υπό τους χτύπους των τύμπανων του
Tony Newman κάνοντας τον Ringo Star να αναρωτιέται πότε τα είχε παίξει.
Παρά πολλες ειναι η διασκευές που συγκαταλέγονταιι
μεταξύ των τραγουδιών,παιγμένα σ' ένα beat classic tempo. Αξιζει να αναφερθεί η
διασκευή στο κομμάτι του Little Richard, "Ready Teddy” όπου και
εμφανίζονται μαζί στην κλασσική πια rocker ταινια "Don't Knock The Wall" με ονόματα οπως αυτά τωνThe
Animals, Jerry Lee Lewis κ.ά. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορεις να ξεχωρίσεις
κάποιο από τα κομμάτια του δίσκου που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1964 κάτω οπό
την ετικέτα της EMI Columbia. Σίγουρα έχουν κερδίσει επάξία, μια θέσηπλάι στα καλύτερα instrumental combos σαν
αυτά των Booker Τ & TheΜG’s και The
Ventures.
One of the greatest soundtracks ever from the legendary Ennio Morricone –
a real standard-setting record that's one of the top choices we go to
again and again to illustrate the genius of his music! The score is a
fantastic mix of the two best sides of Morricone's work – the kind of
light, lilting melodies that are schooled in bossa, but turned loose on
their own devices – and the darker, more atonal passages that would come
to play more strongly during the 70s. The light wins over the darkness
in most of the record – especially the tracks that feature the sublime
wordless vocals of Edda Dell'Orso, which swell and fall with the
movement of the strings and keyboards.
Ξεκίνησε τις σπουδές του από το Ωδείο Αθηνών και εν συνεχεία από το 1957 μαθήτευσε στην Ανώτατη Μουσική Σχολή του Μονάχου δίπλα στους Καρλ Ορφ και Γκέντσμερ.[1]. Οι αρχικές του αναζητήσεις αφορούσαν στην ανανέωση του ηχοχρώματος και τις δομικές και ρυθμικές σχέσεις που βασίζονται σε αριθμητικές αναλογίες, τόσο με βάση τα δυτικά πρότυπα, όσο και με αναφορές στη δημοτική μας μουσική, κυρίως της ιδιαίτερης πατρίδας του. Συνέπεια αυτής της αναζήτησης ήταν η χρήση στα έργα του διαφόρων δημοτικών οργάνων (κρητική λύρα, σαντούρι, κ.ά.) ή αντίθετα η χρήση και μόνο της ηχητικότητάς τους χωρίς αυτά καθ' εαυτά τα όργανα.
Από τα γνωστότερα έργα του είναι: Αναρχία για κρουστά και ορχήστρα, Σενάριο για δύο αυτοσχέδιους τεχνοκρίτες για ενόργανο σύνολο, ταινία και σκηνική δράση, Παραστάσεις για φλάουτο, φωνή και σκηνική δράση, Μουσική για τέσσερεις πρωταγωνιστές, Κασσάνδρα, Ερωτόκριτος, μουσική για τον Πλούτο του Αριστοφάνη, Τριττύς, Τετρακτύς, Εγκώμιο στο Ν. Σκαλκώτα και πρόσφατα, η σύγχρονη όπερα Οδύσσεια (βασισμένη στο ομώνυμο έπος του Νίκου Καζαντζάκη.
Έγραψε μουσική για τον ελληνικό κινηματογράφο, όπως: Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά, Η νεράιδα και το παλικάρι, Η αρχόντισσα και ο αλήτης (όλες του Ντίνου Δημόπουλου), Λούφα και παραλλαγή, Άρπα-κόλλα, Βίος και Πολιτεία (του Νίκου Περάκη), Η λεωφόρος του μίσους (του Νίκου Φώσκολου) και πολλά άλλα. Τον Απρίλιο 1997 παρουσίασε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το τρίπρακτο λυρικό έργο του «Όπερα των σκιών» (εμπνευσμένο από το θέατρο σκιών) σε λιμπρέτο του Νάσου Θεοφίλου. Εδώ ένα απ τα ωραιότερα του soundtrack. H "Μια Ιταλίδα απ την Κυψέλη" με την εξαιρετική αλλά και χαρακτηριστική του λαϊκό-bossa nova "Σκληρό μου Αγόρι" σε στίχους Ντίνου Δημόπουλου.
